IK WIL ME VOORSTELLEN

Mijn vader was fotograaf. Als kind keek ik toe hoe hij de wereld door een lens bekeek en hoe hij momenten vasthield die anders zouden verdwijnen. Die liefde voor fotografie heeft hij mij meegegeven, zonder woorden. Gewoon door te laten zien.

Hij is er niet meer. Maar elke keer als ik een camera vastpak, is hij er op een manier toch nog. Fotografie houdt hem levend en dat is misschien wel de diepste reden waarom ik dit doe.

Ik fotografeer mensen, geen poses. Wat mij fascineert is de ontspanning, het moment waarop iemand vergeet dat ik er ben, waarop het masker even zakt en er iets echts zichtbaar wordt. De manier waarop een glimlach langzaam doorbreekt. De blik in iemands ogen net voordat ze lachen. De emotie op een gezicht die geen woorden nodig heeft. Dat is wat mij trekt. Dat is wat ik probeer vast te leggen.

Voordat ik volledig voor de fotografie koos, werkte ik jaren in de zorg. Die achtergrond heeft me geleerd hoe je echt contact maakt met mensen, hoe je iemand op zijn gemak stelt, hoe je luistert, hoe je aanwezig bent zonder in de weg te staan. Die vaardigheden neem ik mee in elk gesprek, elke sessie, elke foto.

Ik woon in Westwoud, Noord-Holland, samen met mijn man en zoon. Mijn zoon heeft autisme en dat heeft mij op een heel persoonlijke manier laten zien hoe kinderen met een ondersteuningsbehoefte de wereld beleven. Hoe anders ze soms naar zichzelf kijken dan hoe ik hen zie. Hoe krachtig het kan zijn als iemand hen écht ziet, zonder oordeel, met echte aandacht. Dat draag ik elke dag met me mee, als moeder en als fotograaf.

Het idee voor mijn empowermentproject ontstond vanuit een eerder project waarbij ik twee portretten in één beeld zichtbaar maakte. Dat beeld bleef bij me hangen. Hoe krachtig het is om iemand zichzelf te laten zien vanuit een ander perspectief. Gecombineerd met mijn jaren in de zorg en wat ik thuis elke dag meemaak als moeder van een autistische zoon, groeide het idee om fotografie in te zetten voor kinderen en jongeren met een ondersteuningsbehoefte. Jongeren die zichzelf misschien minder snel als mooi of sterk zien. Met empowerende portretten laat ik ze zichzelf zien zoals ik ze zie: trots, bijzonder, zichzelf.

Vanuit Westwoud fotografeer ik een combinatie van gezinnen en koppels. Daarnaast werk ik samen met zorginstellingen en therapeuten aan empowerende fotografiesessies voor kinderen en jongeren met een ondersteuningsbehoefte.

Wil je kennismaken of heb je een vraag? Ik hoor graag van je.